Moderator: moderatorteam
Ja, dat muizen vangen doet Ska ook, ik denk inderdaad dat ze ze hoort bewegen onder de grond. Grote snoeksprong, en krák gaat het schedeltje. Dát mag ze van mij.alinelaila schreef:Ja, dit. Mijn buren hebben zich daar met hun witje lelijk op verkeken. Ze ziet iets en is weg en gaat dan over prikkeldraad, door sloten en is volledig onbereikbaar. Dat 'iets' wat ze ziet kan gerust 300 meter verderop zijn, want ze ziet álles.Miranda schreef:Een beweging zien uit de ooghoek, en er dan in 0,01 seconde vól achteraan stuiven. Volledig onbereikbaar.Heavy schreef:Wat is jagen ?
Ik laat haar 2 keer per week uit en moest er erg aan wennen, want Sem ziet nooit zoveel. Het witje wel, die ziet alle vogels die overvliegen, dieren die 300 meter verderop in een weiland staan, honden die achter een rij bomen lopen etc. Maar ze kan ook zo een meter verderop de berm inspringen om een muis op te graven en te versnipperen. Ze hoort ze bewegen onder de grond ofzo?
't Was even wennen maar Abby ziet en hoort dus ook alles in een omtrek van een halve kilometer. Jagen doet ze dan niet echt maar ze vindt wel dat ze overal haar steekneus in mag steken.Miranda schreef:Ja, dat muizen vangen doet Ska ook, ik denk inderdaad dat ze ze hoort bewegen onder de grond. Grote snoeksprong, en krák gaat het schedeltje. Dát mag ze van mij.alinelaila schreef:Ja, dit. Mijn buren hebben zich daar met hun witje lelijk op verkeken. Ze ziet iets en is weg en gaat dan over prikkeldraad, door sloten en is volledig onbereikbaar. Dat 'iets' wat ze ziet kan gerust 300 meter verderop zijn, want ze ziet álles.Miranda schreef:Een beweging zien uit de ooghoek, en er dan in 0,01 seconde vól achteraan stuiven. Volledig onbereikbaar.Heavy schreef:Wat is jagen ?
Ik laat haar 2 keer per week uit en moest er erg aan wennen, want Sem ziet nooit zoveel. Het witje wel, die ziet alle vogels die overvliegen, dieren die 300 meter verderop in een weiland staan, honden die achter een rij bomen lopen etc. Maar ze kan ook zo een meter verderop de berm inspringen om een muis op te graven en te versnipperen. Ze hoort ze bewegen onder de grond ofzo?
De rest is ook héél erg herkenbaar. Ik heb me jarenlang het schompes gewerkt om het onder controle te krijgen, want inderdaad, ze ziet ALLES.
Zo jagen alle ongediertevangers. Ze horen ze inderdaad bewegen.alinelaila schreef: Ze hoort ze bewegen onder de grond ofzo?
Dat schuin houden van het hoofd is om een exacte positiebepaling te doen.alinelaila schreef:Dus de eerste keer dat Dunia (de witte herder) met een schuine kop naar de berm keek en ineens een sprong nam, was ik best verbaasd.
mooie opname!Miranda schreef:Dat schuin houden van het hoofd is om een exacte positiebepaling te doen.alinelaila schreef:Dus de eerste keer dat Dunia (de witte herder) met een schuine kop naar de berm keek en ineens een sprong nam, was ik best verbaasd.
Bij Skadi ziet het er exact zo uit
. Douscha doodde echt niks, maar Lizzy is heel bedreven in de muizenvangst. Die speelt er haast mee als een kat. Dan gaan ze dood en zijn ze niet leuk meer 
. Waarna Douscha ze alsnog opvrat 
snap ik hoor, ik reageerde weer op BlondieTessaThomas schreef:Ik reageerde ook op DeDiana, ik bedoelde niet dat ze allemaal alleen maar najagen.Was meer om het verschil aan te tonen tussen wat bijvoorbeeld mijn honden doen en wat Kailen doet.
EDIT: Ik ken er trouwens wel een aantal die idd echt jagen. Net alsof ze die focus die ze kunnen hebben omzetten in focus om te jagen.
Kan ik mij iets bij voorstellen als je niet op een combi functie hondengeleider/voorjager zit te wachten.lucie schreef:Wat vinden jullie, zou zoiets dan toch in een rasomschrijving moeten (even weer OT)? Misschien als in dat herders flink achter mensen/andere dieren aan kunnen jagen, maar dit ook in een aantal gevallen kan doorslaan in pure jachtpassie?
Ik zou dit zeker wel zo eerlijk vinden!
Lief schreef: En als we het over verharen gaan hebben.....you ain't seen nothing yet
Toch denk ik dat men het onderschat omdat je het gewoon niet gelooft tot je het ziet. Als hij hier op de bank ligt mag ik gelijk die plek gaan stofzuigen en borstelen omdat het gewoon helemaal wit bekleed is. En dan ligt hij nog stil. Mijn auto die is pas erg.Dat klopt allemaal wel. Maar ik vind dat ze er wel wat meer bij mogen zeggen dat een Chihuahua best een moeilijk en pittig hondje kan zijn. Die voed je niet zomaar op. En een vermelding dat ze sportief zijn en genoeg beweging nodig hebben, ik hoor zooooo vaak: "Oh, die hoef je niet uit te laten toch?" of "Oh, die willen niet lopen toch?"Raad van Beheer schreef:Zelfbewust, temperamentvol, levendig, leergierig en nieuwsgierig, waaks en niet bang uitgevallen, ook niet ten opzichte van veel grotere honden. Erg aanhankelijk.
Dit is best een eerlijke rasbeschrijving. Alleen weer niet dat ze behoorlijk moeilijk kunnen zijn en écht goede opvoeding nodig hebben.Nederlandse Chihuahua Club schreef:Ze zijn slim, nieuwsgierig en trouw aan de baas. Misschien wel juist omdat hij zo klein is, laat de Chihuahua in heel zijn doen en laten duidelijk weten dat hij er is.
Hij is een gezelschapsdier bij uitstek, laat zich graag aanhalen en vertroetelen, maar kan aan de andere kant ook uitstekend zijn mannetje of vrouwtje staan. Hij is beslist niet bang uitgevallen en kan zich bij soortgenoten zelfs provocerend gedragen, wat bij confrontatie met grote honden tot gevaarlijke situaties kan leiden.
Hij is ook bijzonder waaks, slaat vaak bij het minst of geringste aan. Ook kan hij zijn sympathie of juist antipathie tegenover vreemden duidelijk laten blijken. Ondanks zijn geringe afmeting is de Chihuahua beslist niet teer of zwak. Hoewel hij zonder problemen langere tijd alleen thuis kan blijven, is hij voor mensen die de hele dag van huis zijn een ongeschikte huisgenoot.
De Chihuahua kan uitstekend met kinderen opschieten. Maar houd bij kleine kinderen altijd een oogje in het zeil. Peuters en kleuters kunnen nogal eens te ruw met dieren omgaan en vanwege het formaat van de Chihuahua moet u hiermee dus zeer goed opletten. De Chihuahua is beslist geen speelgoed of accessoire!
Hoewel hij vanwege zijn omvang weinig ruimte nodig heeft, houdt hij ook wel van een flinke wandeling. Het is een sportieve hond met een behoorlijk jachtinstinct. Kortom: klein van formaat, maar met een groot karakter!
Raad van Beheer schreef:Zelfstandig, onafhankelijk, eigenzinnig. Aanhankelijk en trouw aan de eigen mensen, gereserveerd tegenover vreemden. De Saluki vindt het niet nodig om op commando te gehoozamen maar kiest zelf tijd en zin om te doen wat zijn baas van hem verlangt. Toch is het een gezeglijke hond die een rustig en eerlijk gedragspatroon heeft en zich goed in het gezin weet aan te passen.
Ik heb veel mensen gesproken en de moeder van Zahra veel gezien. Een Saluki is prima dingen aan te leren. Moeder Zahra is echt best wel gehoorzaam. Alleen is het gewoon een prinses, ze kán doen alsof ze je net even niet heeft gehoord. Maar ze doet alles. "Op je plaats", "terug", "Zit", "poot" etc. Je kunt er echt alles mee.NVOW schreef:Het jachtinstinct is nog steeds duidelijk aanwezig in onze honden. Hoewel Saluki's dol zijn op zachte fauteuils en sofa's zijn het geen schoothonden. Eenmaal buiten en los van de lijn tonen ze nog steeds waarvoor ze zijn gefokt. Een goed alternatief voor de natuurlijke jacht zijn in Nederland de coursings en eventueel het baanrennen. Een Saluki is geen allemansvriend. Hij is dol op zijn huisgezin, maar in het algemeen terughoudend tegenover vreemden. Men moet een Saluki bejegenen als een dierbare vriend: met veel geduld en begrip. Schreeuwen of slaan zijn funes, de Saluki verliest dan elk respect. Met hun zachte, wel een ietsje koppige karakter zijn het niet echt gehoorzame honden.
Toch zie ik deze beschrijving eigenlijk alleen maar terug bij de werkhonden, al dan niet met stamboom. Ken helaas zat showmechels en mechels uit allerlei huis-tuin-keuken nestjes zie helaas enorm neurotisch, onzeker of angstagressief zijn.malinois schreef:Dit zegt de RV van de belgische herder waaronder de mechelaar:
Gedrag / Karakter:
De Belgische Herder is een waakzame en actieve hond, bruisend van vitaliteit en altijd bereid om tot actie over te gaan. Aan zijn aangeboren geschiktheid als bewaker van de kudden paart hij de kostbare goede eigenschappen van de allerbeste waakhond voor huis en erf. Hij is, zonder de minste aarzeling, de hardnekkige en vurige verdediger van zijn meester. Hij verenigt in zich alle vereiste kwaliteiten om een herders-, waak-, verdedigings- en diensthond te zijn. Zijn levendig en alert temperament en zijn zelfverzekerd karakter, zonder ook maar enige vrees of agressiviteit, moeten blijken uit de houding van zijn lichaam en de fiere en opmerkzame uitdrukking van zijn fonkelende ogen. Tijdens het keuren zal men rekening houden met een 'rustig' en 'onverschrokken' karakter.
Er mist imo een stuk over duidelijkheid en consequent zijn. Dat is imo iig voor de mechelaar variant zo enorm belangrijk.
Heel zwart/wit zijn.
Daarnaast zie ik ook niets over het in juiste banen leiden van t waak-/verdedigingskarakter. Het zijn vaak niet de makkelijkste type honden. Zeker ook niet tegen sexegenoten. Ook daar zie ik niet iets van genoemd.
Toch wel handig om te weten.
De dobers die nog belastbaar zijn en kunnen werken zijn een zeldzaamheid. Ze zijn bijna allemaal neurotisch(echt rustig, hoe verzinnen ze het?) en ook behoorlijk eigengereid. Het gros is onzeker en angstagressie komt vaak voor. Reuen kunnen over het algemeen niet vaak samen met seksegenoten.Gedrag en temperament:
Van huis uit is de Dobermann vriendelijk en rustig. Erg aanhankelijk aan de familie en houdt van kinderen. Een middelmatig temperament en een middelmatige scherpte is een vereiste. Een middelmatige irritatiedrempel is vereist met goed contact met de eigenaar. De Dobermann houdt van werken en moet een goed werkvermogen, moed en hardheid hebben en makkelijk te trainen zijn.
maar het staat hier echt mooier dan het vaak is.
tja, op zich helemaal waar maar wel erg lief opgeschreven. In de praktijk komt het bij een hoop op neer dat de hond na 30 minuten ( terwijl de baas een hartverzakking heeft) inderdaad weer terug en mag deze vervolgens van de baas nooit meer losZe zijn gewend om hun werk alleen op te knappen en ver van de baas verwijderd naar eigen inzicht te handelen. Intelligent maar soms ook behoorlijk eigenwijs. Stipte gehoorzaamheid mag niet van hem verwacht worden!
Loslopend kan hij aan het speuren slaan en zo de duur van de wandeling bepaalt.
Hun gehechtheid aan de baas is echter groot en deze wint het altijd van zijn jachtdrift.
Na verloop van tijd meldt hij zich weer bij de baas.
Omdat de basset fauve de Bretagne vaak in groepen of meutes werden gehouden zijn ze zeer verdraagzaam voor mensen en andere dieren, maar bovenal vertrouwd bij kinderen.
Komen ze dus in een gezin met kinderen dan zal dat hun enthousiasme en speelsheid ten goede komen. Maar net als andere brakken, het liefst gezelschap van een soortgenoot.
Ook al blijft het een jachthond, met een consequente opvoeding krijgt u een vriendelijke, aanhankelijke gezelschapshond. Een echte kameraad!
sjm schreef:Dit is best een eerlijke rasbeschrijving. Alleen weer niet dat ze behoorlijk moeilijk kunnen zijn en écht goede opvoeding nodig hebben.Nederlandse Chihuahua Club schreef:Ze zijn slim, nieuwsgierig en trouw aan de baas. Misschien wel juist omdat hij zo klein is, laat de Chihuahua in heel zijn doen en laten duidelijk weten dat hij er is.
Hij is een gezelschapsdier bij uitstek, laat zich graag aanhalen en vertroetelen, maar kan aan de andere kant ook uitstekend zijn mannetje of vrouwtje staan. Hij is beslist niet bang uitgevallen en kan zich bij soortgenoten zelfs provocerend gedragen, wat bij confrontatie met grote honden tot gevaarlijke situaties kan leiden.
Hij is ook bijzonder waaks, slaat vaak bij het minst of geringste aan. Ook kan hij zijn sympathie of juist antipathie tegenover vreemden duidelijk laten blijken. Ondanks zijn geringe afmeting is de Chihuahua beslist niet teer of zwak. Hoewel hij zonder problemen langere tijd alleen thuis kan blijven, is hij voor mensen die de hele dag van huis zijn een ongeschikte huisgenoot.
De Chihuahua kan uitstekend met kinderen opschieten. Maar houd bij kleine kinderen altijd een oogje in het zeil. Peuters en kleuters kunnen nogal eens te ruw met dieren omgaan en vanwege het formaat van de Chihuahua moet u hiermee dus zeer goed opletten. De Chihuahua is beslist geen speelgoed of accessoire!
Hoewel hij vanwege zijn omvang weinig ruimte nodig heeft, houdt hij ook wel van een flinke wandeling. Het is een sportieve hond met een behoorlijk jachtinstinct. Kortom: klein van formaat, maar met een groot karakter!
En dat jachtinstinct zit er ook wel in ja. Bij Sammy niet echt trouwens, Isa wel behoorlijk.
Ik bracht Misty en Shadow ooit eens in de ruiperiode van Misty naar het pension waar ze vaker kwamen. Ik zei "o ja, Misty is aan het ruien", en hij zei "ik heb hier wel eens 60 honden rondlopen, ik ben wel wat gewend" . Toen ik ze na het weekendje weg kwam halen kwam hij er toch van terug...en dat is slechts bij 1 , leuker als nr 2 ook mee doet natuurlijk.Manuma schreef:Lief schreef: En als we het over verharen gaan hebben.....you ain't seen nothing yet
Ik hoor mensen ook wel klagen over verharen en dan zeg ik dat Manu wel echt erger is maar ze geloven het nooit tot ze het zien. Het héle jaar door valt er heel veel haar vanaf. Er is nooit een periode dat hij weinig loslaat. Ik stofzuig, zet 2 minuten later schone borden op tafel en ik zie de haren alweer rond dwarrelen. Je zou onze zwarte sokkenwas eens moeten zien.
Het staat dan weer wel in de rasbeschrijving
Daar heb je zeker een punt. Ik vind mechels ook super makkelijk te trainen, terwijl de vorige eigenaar van Dico en mijn herplaatser Hugo daar héél anders over dachtenranetje schreef:Ik denk dat vooral het ideaalbeeld wordt beschreven.
En als de honden anders zijn voldoen ze niet aan dat ideaalbeeld.
Op zich geen reden om de beschrijving te veranderen misschien, maar je zou er op zijn minst bij kunnen zetten dat de beschrijving het ideaal is en dat lang niet elke hond van dat ras voldoet aan die beschrijving.
Daarnaast zie ik bij mijn ras dat vooral de mensen die vertrouwd zijn met het karakter en de jachtpassie het eens zijn met de beschrijving.
Dat "gemakkelijk onder appèl brengen" is voor een ervaren handler meestal wel waar, maar niet voor beginners.
Zo kan je behoorlijk op het verkeerde been worden gezet.
Dit, geluid is echt een ding. Hoeft niet eens angst te zijn, ik ken collies die blaffen op het piepen van de microgolfoven of bepaalde reclamedeuntjes bijvoorbeeld.Nanna schreef:Bij alle Collies, dus ook Bearded en Border, zie je vaak angst voor geluid.
Verreweg de meeste Collie-achtigen zijn dan ook bang voor vuurwerk en onweer.
Precies. Ik vind border collies zó gemakkelijk.Nanna schreef:Misschien ook lastig om te beschrijven want wat de één past als een handschoen kan de ander er totáál niet mee overweg.
Misschien veel handiger om te vermelden welk type mens het best bij het ras past.
Dit! Je leest er wel veel over op sites van eigenaren en fokkers van border collies, maar bij veel mensen is er nog steeds een misverstand dat het allemaal maar opvoeding is. Een hevig instinct eruit trainen is geen eenvoudige klus.-Saskia- schreef: En er wordt bij de border collie nog te weinig gewaarschuwd voor het risico op het drijven van voertuigen, kinderen, etc.
Óók bij honden die genoeg fysieke en mentale stimulans krijgen komt het voor en het is levensgevaarlijk.
