Ik heb vandaag al een nieuw kefje van mevrouw gehoord, en dat vond ik al best slim. Het klonk uitdagend, niet intimiderend, en Cayuga ging er zelfs wat op in. Géén gebeuk of contactsport, wat mevrouw zo leuk vindt, maar een beetje achter elkaar aanrennen, daar was hij wel voor in.
Hmm. Dacht Skadi. Wat nu?
Dus ze liep vanavond mee naar buiten, en Cayuga ook. Skadi had haar kong in de bek, die was ze gaan zoeken zodra ik een peuk ging draaien. Eenmaal buiten legt ze de kong neer, en gaat zoeken. Ze pakt een héél klein stokje. Normaal heeft ze daar niks mee, dus het verbaasde me wat. Ze loopt naar Cayuga en legt het stokje voor hem neer. Het is inderdaad het soort stokje dat hij zou pakken.
Dan pakt ze de kong. En maakt verschillende speelbuigingen, pirouettes, enzovoorts. Allemaal in de hoop dat hij dat stokje zou pakken (hij was wel wijzer, duh, voor je het weet heb je op de kloten omdat je iets pakt dat van die witte is) en mee zou spelen.
Ik vond het echt heel slim bedacht. Allebei iets in de bek, misschien durft hij dan wel, dan is het minder intens. Maar nee. Cayuga pikte het niet op.
Ze gaan er wel komen die twee, echt wel. Ik vond dit echt een bijzonder moment. Skadi begint hem écht volledig te accepteren en doet serieus haar best voor hem




